Krakowski Klub Biegacza Dystans

W pierwszą sierpniową sobotę-czyli 1 sierpnia – jedziemy w grupie do Jaworzna, powalczyć na trasie 15 km. Dla niektórych z nas to już kolejna edycja tego biegu, dla niektórych- pierwszy raz. Zapisanych drogą internetową jest prawie 800 osób, co jak dedukuję, świadczy o dużej popularności tego biegu.

Około godz.14-tej docieramy do rozkopanego centrum miasta, gdzie, w odnowionej hali sportowej, mieści się zaplecze biegu. Choć do startu zostało jeszcze półtorej godziny, to konferansjer-pan Rafał Wilczyński- już z głośnika zagrzewa do walki swoim rozentuzjazmowanym głosem. Biuro zawodów działa bardzo sprawnie, a więc szybko załatwiamy formalności i mamy trochę czasu na wypad do pobliskiej pizzerii ( nie na pizzę, wbrew pozorom!).Zbliża się godz.16-ta -pora na start. Wśród startujących sporo osób z Krakowa, są też znajomi z innych regionów Polski.
Ruszamy! Opasły wąż biegaczy pnie się pod górę , na pierwszym karkołomnym kilometrze trasy. Podbieg długi i ostry, do tego upał od asfaltu, trudno się dziwić, że niektórzy na szczycie podbiegu wyglądają, jakby przebiegli już 15 km, a to dopiero początek! Potem lekki zbieg, a później znowu kolejny podbieg i tak już będzie przez całą trasę. Trasa skądinąd bardzo malownicza- wbrew nazwie biegu – “ulicznego”, szybko wybiega się z miasta i pokonuje dystans grzbietami wzgórz i laskiem. Po 7,5 km pomiar czasu, nawrót i tą samą trasą wracamy. Po drodze ,poza punktami z wodą, ustawione są “prysznice”, działające zbawiennie na nasze rozgrzane ciała i mózgi. Wreszcie tabliczka z napisem 14 km, co oznacza szpulę w dół , na łeb i na szyję, ale to już końcówka i nogi same niosą, poza tym jest szansa ,żeby pędem wbiec w szpaler kibiców. Meta! Co za ulga! Teraz tylko medal, woda i zasłużony odpoczynek. W zgodnej opinii większości biegaczy, trasa bardzo wymagająca, co w połączeniu z dokuczliwym upałem dało ciężki bieg, ale przygotowany przez organizatorów bez zarzutu. Chyba na pewno powrócimy tam w przyszłym roku.

Krystyna Turska